พอครบสองขวบครึ่ง ป๊ะป๊าหม่าม้าพาน้องฟ้าไปเรียนเปียโน ตอนเเรกก็คิดว่าคงไม่มีที่ไหนรับ แต่พอพาไปที่โรงเรียนอาร์ชอาร์ตอคาเดมี่ คุณครูเชอรี่เห็นตัวแล้วถามว่าน้องรู้จักสีไหม รู้จักตัวเลขไหม รู้จักรูปทรงไหม เราบอกรู้จักทั้งหมด คุณครูก็รับสอนเปียโนน้องฟ้าวันนั้นเลย วันเเรกน้องฟ้ายังงงๆ ไม่คุ้นกับครู ไม่คุ้นกับการเรียน แต่วันที่ ๒ ดีขึ้น ตั้งใจทำตามที่ครูสอนได้ดี พอจบชั่วโมง น้องฟ้าพูดว่า "ฟ้าชอบเรียนเปียโนมาก" ป๊ะป๊าหม่าม้าดีใจที่ลูกชอบ เรียนได้ สงสัยคงต้องซื้อเปียโนให้ลูกเเน่เเล้ว กลับไปบ้านก็ฝึกซ้อมสิ่งที่คุณครูสอน ท่องโดเรมี ท่องสีเรียงตามลำดับนิ้ว "แดงแดง เขียวเขียว ฟ้าฟ้า ส้มส้ม ม่วงม่วง" ก่อนนอนจนหลับ วันที่ ๓ น้องฟ้าไม่มีสมาธิ ไม่ตั้งใจ ทำเหมือนเบื่อ พอคุณครูให้กดคีย์ ก็ถอนหายใจทีกดที ถอนหายใจทีกดที คอยมองดูพี่ๆ ที่เดินเข้าเดินออก คุณครูก็วุ่นวายกับนักเรียนและผู้ปกครองที่เข้าๆออกๆ บางครั้งก็ทำเป็นจำสีไม่ได้ กดคีย์ไม่ตรงนิ้ว วันที่ ๔ ตอนไปรับกลับจากโรงเรียน บอกน้องฟ้าว่า จะไปเรียนเปียโนกันนะ น้องฟ้าก็บอกว่า อีกเเหล่ว เหมือนไม่อยากไป ก็เลยถามว่า หนูไม่อยากไปเหรอ ก็บอกว่า ไม่อยากไป ในใจบอกเเย่เเล้วสิ ลูกเบื่อซะเเล้ว ก็เลยบอกว่าถ้าหนูเล่นเปียโนเก่งๆ หม่าม้าจะซื้อเปียโนใหญ่ให้นะ น้องฟ้าก็เลยไป ก่อนเรียนได้เป่าเมโรเดียน และเต้นรำร่วมกับคนอื่นๆ เวลาเรียนก็มีสมาธิมากกว่าเมื่อวาน กลับมาบ้านเจอเปียโนอันเล็ก(ของเด็กเล่น) ก็บอกทำไมมันเล็กจังเนี่ย เเล้วหัวเราะ เริ่มร้องเพลงเป็นตัวโน้ต เช่น มีเรโด เรมีมีมี เรเรเร มีโซโซ มีเรโด เรมีมี เรเรมีเรโด (เพลงหนูมาลี) วันที่เขียนบันทึกเป็นวันที่ ๕ ของการเรียน ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร น้องฟ้าจะยังตั้งใจเรียนเปียโนอีกไหม หรือจะไม่ยอมไปเรียน คอยดูกัน แต่คุณครูบอกว่าน้องฟ้ามีสมาธิดี เรียนได้ เราก็โล่งอก ตอนนี้น้องฟ้าเริ่มสร้างประโยคยาวเป็นภาษาอังกฤษได้ เช่น what's that? Is that red? Can I drink milk, please? ก่อนหน้านี้สับสนกับภาษาไทยกับอังกฤษเป็นเด็กแปล มีวันหนึ่งหม่าหม้าปวดหัว น้องฟ้าถามว่าเป็นอะไร หม่าหม้าก็บอกว่า I've got a headache. น้องฟ้าก็ถามว่ามันเป็นยังไง เราก็บอกว่า like you've got a stomachache เท่านั้นเเหละน้องฟ้าก็บอกว่า หม่าหม้าปวดหัวเหรอ แปลให้เสร็จสรรพ วันต่อมาก็บอกว่า ฟ้าปวดเฮด ดูสิเด็ก ๒ ขวบนิดๆ ทำไปได้ แต่ตอนนี้เริ่มเเยกเเยะภาษาไทยภาษาอังกฤษ พยายามพูดไทยเป็นไทย อังกฤษเป็นอังกฤษไม่ปนกัน บางครั้งก็ปนกันบ้าง จำตัวเลข ๑ ถึง ๑๐ เป็นภาษาอังกฤษได้ กำลังท่องone to twenty เขียนเลข 1 ได้ ดีใจจริงๆ เลข 1 เขียนยากมากเลยนะ ต้องลากเส้นตรงๆ ลงมานิดเดียวเอง แต่น้องฟ้า draw the moon กับ lines และ rain drops ได้นานแล้วนะ ฟังเพลงเเล้วเริ่มจำเนื้อร้องแล้วร้องตามเพลงได้โดยหม่าม้าไม่ต้องสอน รู้จักดนตรีช้าดนตรีเร็ว เต้นตามจังหวะ จังหวะช้าเต้นช้า จังหวะเร็วเต้นเร็ว ส่ายสะโพกดุกดิ๊กๆ น่ารักมาก เริ่มเบื่อหนังสือที่มีอยู่ หม่าหม้าอ่านยังไม่ทันจบเธอวิ่งไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ไม่กินข้าว กินแต่ขนม กินนมวันละ ๔ กล่องบ้าง ๕ กล่องบ้าง ยังชอบต่อเลโก้เหมือนเดิม มีสมาธิใน
การระบายสีกระดาษแผ่นเดียวสามารถเปลี่ยนไปได้หลายรูปตามจินตนาการจนกว่าจะบอกว่าหมดเวลา ก็จะได้ภาพสุดท้ายที่น้องฟ้าระบาย ส่วนภาพก่อนหน้านั้นถูกลบด้วยสีใหม่ไปหมดแล้ว จินตนาการว่าคนนั้นเป็นสัตว์ตัวนั้นตัวนี้ อ้อ! ช่วงนี้ คุณครูบอกว่า น้องฟ้าเริ่มดื้อ ไม่ทำตามคำสั่ง คอยปลอบเพื่อนๆที่ร้องไห้ด้วยการจับมือพาเพื่อนเดิน แต่เพื่อนที่ร้องไห้ก็ไม่ยอมเดิน ช่วยเพื่อนใส่เสื้อผ้าทั้งๆที่ตัวเองยังใส่ของตัวเองไม่เสร็จ ขำจริงๆ ลูกฉัน รู้จักอ้อน ถ้าหม่าม้าไม่เล่นด้วยก็จะร้องไห้ บางวันหม่าม้าไม่สนใจก็บ่นเจ็บตรงนั้นเจ็บตรงนี้ให้หม่าหม้าเป่าให้จะได้หาย
การระบายสีกระดาษแผ่นเดียวสามารถเปลี่ยนไปได้หลายรูปตามจินตนาการจนกว่าจะบอกว่าหมดเวลา ก็จะได้ภาพสุดท้ายที่น้องฟ้าระบาย ส่วนภาพก่อนหน้านั้นถูกลบด้วยสีใหม่ไปหมดแล้ว จินตนาการว่าคนนั้นเป็นสัตว์ตัวนั้นตัวนี้ อ้อ! ช่วงนี้ คุณครูบอกว่า น้องฟ้าเริ่มดื้อ ไม่ทำตามคำสั่ง คอยปลอบเพื่อนๆที่ร้องไห้ด้วยการจับมือพาเพื่อนเดิน แต่เพื่อนที่ร้องไห้ก็ไม่ยอมเดิน ช่วยเพื่อนใส่เสื้อผ้าทั้งๆที่ตัวเองยังใส่ของตัวเองไม่เสร็จ ขำจริงๆ ลูกฉัน รู้จักอ้อน ถ้าหม่าม้าไม่เล่นด้วยก็จะร้องไห้ บางวันหม่าม้าไม่สนใจก็บ่นเจ็บตรงนั้นเจ็บตรงนี้ให้หม่าหม้าเป่าให้จะได้หาย
ไม่ได้ตามแป๊บเดียวคุณแม่หญิงเขียนบทความเยอะแยะเลยน่าอ่านทั้งนั้น แต่ป้ากิ๊กยังไม่มีเวลาเขียนเลย
ตอบลบ