เจ้าหนูทำไม





มาแล้วคะ ถึงวัยหนูแล้ว ทำไม ทำไม และทำไม คำถามยอดฮิตของเด็กหญิงอรฟ้า อายุ ๒ ขวบ ๙ เดือน เหตุการณ์สดๆร้อนๆ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ที่บ้านท่อน้ำทิ้งตันและรั่ว ทำให้ใช้ห้องน้ำและห้องครัวชั้นบนไม่ได้ ต้องยกโขยงลงไปใช้ห้องน้ำข้างล่าง น้องฟ้าก็จะถามว่าทำไมห้องน้ำข้างบนเหม็น ก็ตอบว่าท่อน้ำตัน น้ำรั่วไหลลงชั้นล่าง ต้องลงไปอาบน้ำข้างล่าง เธอก็จะถามต่อว่าทำไมน้ำตัน ทำไมน้ำรั่ว ป๊ะป๊าก็บอกว่ามีสิ่งอุดตัน ก็ถามต่อว่าทำไมมีสิ่งอุดตัน ก็ตอบว่ามีสิ่งกีดขวาง ถามต่อว่าทำไมมีสิ่งกีดขวาง ป๊ะป๊าถึงกับอึ้ง ก็ตอบลูกไปแบบงงๆ ซึ่งหม่าม้าก็จำไม่ได้เพราะไม่ได้เป็นเหตุเป็นผลมากนัก จึงได้สังเกตว่าลูกน้อยถึงวัยเจ้าหนูทำไมแล้ว หลังจากนั้นหนูก็ทำไม ทำไม ทุกคำถาม เช่นทำไมต้อง day and night หรือ night mix day เหรอ (เพราะน้องฟ้าเห็นห้องหนึ่งมืดแต่ห้องนอนตัวเองสว่างจากแสงแดด)ทำไมหมอนตรงนี้ร้อน(ตรงที่น้องฟ้านอนทับ) ตรงนี้เย็น(ตรงที่ไม่ได้นอนทับ)เวลาเล่นเปียโน ก็จะถามทำไมต้องกดเลข ๓ กดเลข ๔ ไม่ได้ ทำไมต้องมีสีมือซ้าย ใช้มือขวาก็ได้ ทำไมมีสีไม่มีสี ก็เปียโนนี้ มีสีทั้งหมดนี่นา (คุณครูใช้สีเทียนเขียนเลขบนเปียโนเพื่อง่ายต่อการจดจำ และตั้งกติกาว่ามือซ้ายไว้กดโน้ตที่มีสี มือขวาไว้กดโน้ตไม่มีสี โน้ตในหนังสือคุณครูระบายสีกับไม่ระบายสีไว้ให้) ช่วงนี้น้องฟ้าช่างพูดช่างเจรจาพาที คุยจ้อได้ทั้งวัน ร้องเพลง ดื้อสมวัย เถียงคำไม่ตกฟาก เช่น เวลาป๊ะป๊าพูดภาษาอังกฤษไม่ถูก ก็จะบอกป๊ะป๊าว่าป๊ะป๊าพูดไม่ถูก หรือหม่าม้ากับป๊ะป๊าความเห็นไม่ตรงกัน แต่หม่าม้าเข้าข้างน้องฟ้า น้องฟ้าก็จะบอกว่าป๊ะป๊าพูดผิด นอกจากนี้ยังนึกตัวอย่างไม่ออก นึกออกแล้ว จะมาบันทึกในภายหลัง น้องฟ้าเล่นเปียโนเก่งขึ้น มีเปียโนเป็นของตัวเองเเล้วนะ ได้ขึ้นคอนเสิร์ตครั้งแรก ทั้งเต้นทั้งร้องทั้งเล่นเปียโนได้ยอดเยี่ยม น้องฟ้าย้ายโรงเรียนไปอยู่โรงเรียนใหม่แล้ว ตอนนี้ปรับตัวได้ ร่าเริงขึ้น มีเพลงใหม่ร้องให้ฟังทุกวันเช่นเพลงกล้วยปิ้ง ทำน้ำชา เพลงclap clap มีความเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ยืนยันจะทำในสิ่งทุกตัวเองคิด เช่นหนูไม่ทำ หนูจะไปที่นั่นที่นี่ หนูจะใส่ชุดสีนั้นสีนี้ เป็นต้น วาดรูปladder ได้ เพราะกำลังหัดเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษตัว F แต่ยังเขียนตัว F ไม่ถูก เขียนกลับด้าน แต่เขียนตัว H ได้เพราะมีลักษณะใกล้ ladder พยายามเขียนตัวA แต่ยังไม่สามารถลากเส้นให้ติดกันได้ทำให้ไม่เป็นตัว A กลายเป็นตัว H ทุกที

Music From Fah







หลังจากน้องฟ้าฝึกเล่นเปียโนเกือบ ๑ เดือน เพลงที่อัดไว้นี้ชื่อเพลง dog spike ฟ้าฝึกเล่นจริงจังมาได้ ๒ ถึง ๓ วันเพื่อให้คล่อง เป็นเพลงที่น้องฟ้าเล่นกับเปียโนตัวเล็ก (pink piano) น้องฟ้าเริ่มเล่นเป็นเพลงเลยอัดไว้ มีหลายครั้งที่ฟ้าเล่นได้เพราะกว่านี้แต่นี่เป็นเพลงเเรกที่หม่าม้าอัดในโทรศัพท์ อยากให้ทุกคนได้ฟังว่าเด็ก ๒ ขวบ ๗ เดือนก็เล่นเปียโนได้ เสียดายที่ไม่สามารถบันทึกวิดีโอลงบทความได้พยายามหลายครั้งจนล่วงเลยมานานกว่าจะได้กลับมาเขียนบทความนี้ใหม่ เกือบปี ตอนนี้น้องฟ้า ๓ ขวบ ๔ เดือนแล้ว เล่นเปียโนเก่งขึ้นมาก สอบเกรด pre preparatory ของ ANZCA เมื่อเดือนตุลาคม ๕๔ ผ่าน ๖๐ คะแนนพอดิบพอดี และสอบกรด pre preparatory ของ LCM ผ่านได้ ๗๕ คะเเนน เมื่อมีนาคม ๒๕๕๕ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าเด็ก ๓ ขวบทำได้ เเรกๆ ตอนที่ฝึกซ้อม ไม่ค่อยชอบเล่นเพราะเหมือนถูกบังคับ เลยต้องปล่อยๆ บ้าง หลังๆ เล่นเปียโนจนกลายเป็นกิจกรรมหนึ่งในชีวิตประจำวันเพราะถ้าเล่นเพลงเยอะ หม่าม้าก็จะอ่านหนังสือก่อนนอนให้เยอะตามจำนวนเพลง อยากให้น้องฟ้ารักเปียโน มีความสุขกับการเล่นเปียโน เดือนเมษา ๒๕๕๕ ได้ย้ายไปทำงานที่จังหวัดนนทุบรี น้องฟ้าต้องเข้าโรงเรียนใหม่ และเริ่มเรียนเปียโนใหม่ ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรบ้าง ขอให้คุณครูดูแลเอาใจใส่เห็นแววของเด็กคนนี้ และให้น้องฟ้าได้แสดงออกให้ครูรู้ว่าหนูมีความสามารถนะจ๊ะ ตั้งแต่ ๓ ขวบ น้องฟ้าเริ่มทำสิ่งต่างๆได้มากขึ้น วิ่งเร็วขึ้น ยืนขาเดียวได้นานมากขึ้น ขี่จักรยานคล่องเเล้ว ช่างจดช่างจำ จำได้ตลอดว่าวันนี้ใครใส่เสื้อผ้าอะไร สีอะไร เริ่มนับ ๑ ถึง ๒๐ ได้เเล้ว กล้าแสดงออกมากขึ้น ขึ้นเต้นบนเวที ๒ งานที่parima rainbow day กับ central phitsanulok เก่งมากๆ ชอบเต้น ชอบฟังเพลอง ร้องเพลงเป็นชีวิตจิตใจ เต้นรำ ร้องเพลงได้ทั้งวัน ถ้าไม่งอเเงง่วงนอนซะก่อน เเละเป็นเด็กที่ tricky มากๆ มีลูกล่อลูกชนตลอด เช่นเวลาบอกให้กินข้าว ก็เงียบอ้างไปทำโน่นทำนี่ตลอดพอจนมุมก็บอกข้าวดำบ้าง (ให้กินข้าวกล้อง) ปลาไม่กรอบบ้าง ไม่เอานั่นไม่เอานี่ จนหม่าม้าโมโห ไม่ต้องใส่เเพมเพอร์สตอนกลางคืนเเล้วด้วย เเต่ก็มีบางคืนฉี่เล็ดบอกไม่ทันเหมือนกัน แต่หม่าม้าเซฟเงินค่าแพมเพอร์สได้เยอะเลย /เขียนเสร็จเมื่อ๑๐ เมษายน ๒๕๕๕




























เด็กน้อยเรียนเปียโน





พอครบสองขวบครึ่ง ป๊ะป๊าหม่าม้าพาน้องฟ้าไปเรียนเปียโน ตอนเเรกก็คิดว่าคงไม่มีที่ไหนรับ แต่พอพาไปที่โรงเรียนอาร์ชอาร์ตอคาเดมี่ คุณครูเชอรี่เห็นตัวแล้วถามว่าน้องรู้จักสีไหม รู้จักตัวเลขไหม รู้จักรูปทรงไหม เราบอกรู้จักทั้งหมด คุณครูก็รับสอนเปียโนน้องฟ้าวันนั้นเลย วันเเรกน้องฟ้ายังงงๆ ไม่คุ้นกับครู ไม่คุ้นกับการเรียน แต่วันที่ ๒ ดีขึ้น ตั้งใจทำตามที่ครูสอนได้ดี พอจบชั่วโมง น้องฟ้าพูดว่า "ฟ้าชอบเรียนเปียโนมาก" ป๊ะป๊าหม่าม้าดีใจที่ลูกชอบ เรียนได้ สงสัยคงต้องซื้อเปียโนให้ลูกเเน่เเล้ว กลับไปบ้านก็ฝึกซ้อมสิ่งที่คุณครูสอน ท่องโดเรมี ท่องสีเรียงตามลำดับนิ้ว "แดงแดง เขียวเขียว ฟ้าฟ้า ส้มส้ม ม่วงม่วง" ก่อนนอนจนหลับ วันที่ ๓ น้องฟ้าไม่มีสมาธิ ไม่ตั้งใจ ทำเหมือนเบื่อ พอคุณครูให้กดคีย์ ก็ถอนหายใจทีกดที ถอนหายใจทีกดที คอยมองดูพี่ๆ ที่เดินเข้าเดินออก คุณครูก็วุ่นวายกับนักเรียนและผู้ปกครองที่เข้าๆออกๆ บางครั้งก็ทำเป็นจำสีไม่ได้ กดคีย์ไม่ตรงนิ้ว วันที่ ๔ ตอนไปรับกลับจากโรงเรียน บอกน้องฟ้าว่า จะไปเรียนเปียโนกันนะ น้องฟ้าก็บอกว่า อีกเเหล่ว เหมือนไม่อยากไป ก็เลยถามว่า หนูไม่อยากไปเหรอ ก็บอกว่า ไม่อยากไป ในใจบอกเเย่เเล้วสิ ลูกเบื่อซะเเล้ว ก็เลยบอกว่าถ้าหนูเล่นเปียโนเก่งๆ หม่าม้าจะซื้อเปียโนใหญ่ให้นะ น้องฟ้าก็เลยไป ก่อนเรียนได้เป่าเมโรเดียน และเต้นรำร่วมกับคนอื่นๆ เวลาเรียนก็มีสมาธิมากกว่าเมื่อวาน กลับมาบ้านเจอเปียโนอันเล็ก(ของเด็กเล่น) ก็บอกทำไมมันเล็กจังเนี่ย เเล้วหัวเราะ เริ่มร้องเพลงเป็นตัวโน้ต เช่น มีเรโด เรมีมีมี เรเรเร มีโซโซ มีเรโด เรมีมี เรเรมีเรโด (เพลงหนูมาลี) วันที่เขียนบันทึกเป็นวันที่ ๕ ของการเรียน ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร น้องฟ้าจะยังตั้งใจเรียนเปียโนอีกไหม หรือจะไม่ยอมไปเรียน คอยดูกัน แต่คุณครูบอกว่าน้องฟ้ามีสมาธิดี เรียนได้ เราก็โล่งอก ตอนนี้น้องฟ้าเริ่มสร้างประโยคยาวเป็นภาษาอังกฤษได้ เช่น what's that? Is that red? Can I drink milk, please? ก่อนหน้านี้สับสนกับภาษาไทยกับอังกฤษเป็นเด็กแปล มีวันหนึ่งหม่าหม้าปวดหัว น้องฟ้าถามว่าเป็นอะไร หม่าหม้าก็บอกว่า I've got a headache. น้องฟ้าก็ถามว่ามันเป็นยังไง เราก็บอกว่า like you've got a stomachache เท่านั้นเเหละน้องฟ้าก็บอกว่า หม่าหม้าปวดหัวเหรอ แปลให้เสร็จสรรพ วันต่อมาก็บอกว่า ฟ้าปวดเฮด ดูสิเด็ก ๒ ขวบนิดๆ ทำไปได้ แต่ตอนนี้เริ่มเเยกเเยะภาษาไทยภาษาอังกฤษ พยายามพูดไทยเป็นไทย อังกฤษเป็นอังกฤษไม่ปนกัน บางครั้งก็ปนกันบ้าง จำตัวเลข ๑ ถึง ๑๐ เป็นภาษาอังกฤษได้ กำลังท่องone to twenty เขียนเลข 1 ได้ ดีใจจริงๆ เลข 1 เขียนยากมากเลยนะ ต้องลากเส้นตรงๆ ลงมานิดเดียวเอง แต่น้องฟ้า draw the moon กับ lines และ rain drops ได้นานแล้วนะ ฟังเพลงเเล้วเริ่มจำเนื้อร้องแล้วร้องตามเพลงได้โดยหม่าม้าไม่ต้องสอน รู้จักดนตรีช้าดนตรีเร็ว เต้นตามจังหวะ จังหวะช้าเต้นช้า จังหวะเร็วเต้นเร็ว ส่ายสะโพกดุกดิ๊กๆ น่ารักมาก เริ่มเบื่อหนังสือที่มีอยู่ หม่าหม้าอ่านยังไม่ทันจบเธอวิ่งไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ไม่กินข้าว กินแต่ขนม กินนมวันละ ๔ กล่องบ้าง ๕ กล่องบ้าง ยังชอบต่อเลโก้เหมือนเดิม มีสมาธิในการระบายสีกระดาษแผ่นเดียวสามารถเปลี่ยนไปได้หลายรูปตามจินตนาการจนกว่าจะบอกว่าหมดเวลา ก็จะได้ภาพสุดท้ายที่น้องฟ้าระบาย ส่วนภาพก่อนหน้านั้นถูกลบด้วยสีใหม่ไปหมดแล้ว จินตนาการว่าคนนั้นเป็นสัตว์ตัวนั้นตัวนี้ อ้อ! ช่วงนี้ คุณครูบอกว่า น้องฟ้าเริ่มดื้อ ไม่ทำตามคำสั่ง คอยปลอบเพื่อนๆที่ร้องไห้ด้วยการจับมือพาเพื่อนเดิน แต่เพื่อนที่ร้องไห้ก็ไม่ยอมเดิน ช่วยเพื่อนใส่เสื้อผ้าทั้งๆที่ตัวเองยังใส่ของตัวเองไม่เสร็จ ขำจริงๆ ลูกฉัน รู้จักอ้อน ถ้าหม่าม้าไม่เล่นด้วยก็จะร้องไห้ บางวันหม่าม้าไม่สนใจก็บ่นเจ็บตรงนั้นเจ็บตรงนี้ให้หม่าหม้าเป่าให้จะได้หาย

ลาก่อน..ขวดนม

เลิกแล้วคะ หนูเลิกดูดนมขวดแล้วคะ ๒ ขวบ ๔ เดือน กว่าๆ หนูก็เลิกดูดนมขวดแล้วคะ ดีใจที่สุดท้ายลูกก็เลิกดูดนมขวดได้ นึกว่าจะต้องรอไปอีก ๒ - ๓ ปีซะอีก แต่เหตุที่เลิกได้ก็ใช่ว่าจะดีนัก เพราะน้องฟ้าป่วยมีเสมหะ ไอตอนกลางคืน พอดื่มนมขวดก็เลยอ้วกกลางดึกเป็นอย่างนี้อยู่หลายครั้งหลายคืน ในที่สุดเลยบอกน้องฟ้าว่าเลิกนมขวดแล้วนะ หนูกินแล้วอ้วก หม่าหม้าไม่ให้กินแล้ว น้องฟ้ายอมเพราะเป็นอย่างนั้นจริงๆ ยอมกินนมกล่องก่อนนอน ตอนดึกถ้าหิวก็จะกินนมกล่องไม่ร้องหานมขวดอีกต่อไปที่สำคัญทำให้น้องฟ้าเลิกกินนมกลางดึกไปได้ในตัว ถ้าเป็นนมขวดจะร้องกินกลางดึกตี ๒ ตี ๓ ตลอด แต่ตั้งแต่กินนมกล่องจะกินข้าว กินขนม กินนมเยอะก่อนนอน เพื่อจะได้ไม่ต้องตื่นกินนมกลางดึก ก็ถือว่าได้โชค ๒ ต่อ แต่อาการน้ำมูกไหล มีเสมหะของฟ้าก็มีเรื่อยๆ รวมทั้งหม่าหม้าด้วย หมอบอกว่าอาจจะกลายเป็นภูมิเเพ้ไปแล้ว เเง..เเง น้องฟ้าเริ่มพยายามทุกอย่างด้วยตนเอง ทานข้าวเองได้ (ถ้าไม่อ้อน) เก็บของเล่น อ่านหนังสือ (บางเล่ม)ได้ด้วยวิธีอ่านจากภาพ พออ่านได้ก็จะดีใจว่าหนูอ่านได้แล้วเห็นไหม หนูเก่ง จะชมตัวเองตลอด ชอบพูด สั่งโน่นสั่งนี้ เล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ที่ตัวเองจำจากคนอื่นเอามาพูดปะติดปะต่อกันบางทีเรื่องเดียวกันบ้างคนละเรื่องบ้าง บางครั้งหม่าหม้าก็งง..งง เหมือนกันว่าลูกพูดเรื่องอะไร ชอบถามว่านี่อะไร อยู่ที่ไหน เป็นยังไง โดยใช้คำถามเดียวว่า ไหน เช่นตุ๊กตาไหนอะ หรือ ใช้คำถามว่า ....have to be อะไร ยังคงพูดไทยคำอังกฤษคำเหมือนเดิม แก้ไม่ได้ บางทีพูดไทย หม่าหม้าตอบเป็นภาษาอังกฤษก็เข้าใจ ป๊ะป๊าถามเป็นภาษาอังกฤษที่ไม่เป็นอังกฤษ ก็เข้าใจ กลายเป็นครอบครัวมีภาษาเฉพาะ พูดกันเองถึงเข้าใจไป ตอนนี้น้องฟ้าติดทีวีมาก ต้องฟังเพลงคาราโอเกะ ดูการ์ตูน ถ้าได้ดูทีวี ใครจะทำอะไรกับหนูก็เชิญ ไม่ว่ากัน กำลังงอเเง พอเปิดเพลงปั๊บก็เงียบทันที และมีเพื่อนเป็นตุ๊กตาเบบี้ เเพนด้า พิกเล็ต เท็ดดี้ โคลอาล่า และตุ๊กตาทุกตัวเป็นเพื่อน กล่อมให้นอนบ้าง ชวนเล่นบ้าง ปลอบใจบ้าง ชอบเล่นเลโก้ กับเล่นทำกับข้าวมาก สามารถต่อเลโก้ได้เป็นรูปต่างๆ ตามจินตนการมากขึ้น เริ่มต่อtower farm duck giraffe ได้ ไม่ได้เป็นตัวจริงๆ หรอก แต่น้องฟ้าจินตนาการเอาเองว่าเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ทำกับข้าวให้ป๊ะป๊าหม่าหม้ากินตามจินตนาการอีกนั่นแหละ แต่ไม่ชอบเรียนหนังสือถ้าหม่าหม้าสอนอ่านหนังสือเมื่อไร น้องฟ้าจะเบือนหน้าหนี ไม่ยอมอ่าน ไม่ยอมฟัง หันไปเล่นอย่างอื่นแทน ชอบเล่นเปียโน เล่นกระโดดกับป๊ะป๊า ชอบว่ายน้ำไม่กลัวสระน้ำแล้ว รู้จักสวัสดีคนไม่รู้จักแล้ว ณ วันนี้น้อง ๒ ขวบ ๕ เดือนแล้วจ้า